با دمیدن بهار، آنگاه که خاکِ کهنِ ما از زیرِ سرما برمیخیزد و نسیمِ نوخاستۀ فروردین بر دشت و کوه میوزد ، خجستگی دگرگونی سال را پیشکش میکنم .
در این روزگارِ آشفته، که سایۀ نا آرامی بر فراز میهن گسترده است و دلها به آرزوی آرامش میتپد، امید دارم فروغِ نو و توانِ تازه بر کام همگی بنشیند . که به گفته حضرت فردوسی
« چو برگشت گردون بهسامانِ خویش
زِ هر سو بخندید باغ و بنفش »
باشد که سالِ نو ، چون جوانه های نورس ، نویدِ روشنایی و سامان بیاورد و گامهای مردمِ این بوم در راه سازندگی و بهروزی استوارتر شود .
سال نو بر سراسر این خاکِ دیرینه فرخنده باد .
طریقی جز محبت نیست – نوروز 1405 – محمدعلی علی محمدی
دیدگاهتان را بنویسید