اگر معلم نبود، پزشک نبود که درمان کند.
اگر معلم نبود، مهندس نبود که بسازد.
اگر معلم نبود، وکیلی نبود که دادخواهی کند.
اگر معلم نبود، سربازی نبود که از خاک دفاع کند.
اگر معلم نبود، حتی یک کارگر ساده هم نمیتوانست اسمش را روی کاغذ بیاورد.
همه شغلها از دامان معلم زاده شدهاند. جامعه بدون معلم، تودهای خاموش و بیسواد است؛ نسلی بدون آینده، کشوری بدون امید.
امروز، ما معلمها این را به شما میگوییم.
ما که با چشمان خسته از تصحیح اوراق نیمهشب و ساعتها کار با لپتاپ و دیتا، هنوز میبینیم. با دستانی که دیگر گچی در کار نیست، اما ماوس و ماژیک را با عشق حرکت میدهیم. با قلبی که در کلاسهای بیگرما و بینور، با حقوقی که خرج اجاره یک خانه محقر هم نمیشود، اما باز هم ایستاده است.
و در این روز، یاد ۶۷ همکار شهیدمان در جنگ رمضان، قلبمان را می فشرد. معلمانی که با همه ی عشق به شاگردانشان در آتش حملات به شهادت رسیدند ؛ تا نشان دهند که یک معلم حتی جانش را هم برای آینده این سرزمین میدهد.
ما قدرتمان را میدانیم. میدانیم که اگر نباشیم، هیچکس نیست. پس با تمام سختیها، ایستادهایم، چون رسالت ما بزرگترین رسالت روی زمین است.
روز معلم بر همه آنانی که قدر این جایگاه را میدانند ، و بر ما که هنوز میمانیم ، تبریک .
دیدگاهتان را بنویسید