
Today marks the first day of the new school year in Iran .
Classrooms are opening their doors once again, but some seats will remain painfully empty — seats that once belonged to children who should have been here, learning, laughing, and dreaming about their future .
They were among those who lost their lives in attacks by the United States and Israel
Their absence is not just an empty chair.
It is a silence where a child’s voice should have been.
For the sake of every awakened conscience.
“Thanks You For Your Attention to This Matter”
امروز، نخستین روز سال تحصیلی جدید در ایران است.
کلاسهای درس بار دیگر درهای خود را به روی دانشآموزان باز میکنند؛ اما برخی نیمکتها برای همیشه خالی خواهند ماند—نیمکتهایی که روزی جای کودکانی بودند که باید امروز اینجا میبودند؛ درس میخواندند، میخندیدند و برای آیندهشان رویا میساختند.
کودکانی که در حملات وحشیانه ایالات متحده و اسرائیل به ش.هادت رسیدند .
نبودنشان تنها یک صندلی خالی نیست؛
سکوتی است در جایی که باید صدای یک کودک شنیده میشد.
برای بیداری وجدانهایی که هنوز بیدارند

دیدگاهتان را بنویسید